ਗੋਆ ਤੋਂ ਗੋਕਰਨਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਪੜ੍ਹੋ ਕੀ ਹੀ ਇੱਥੋਂ ਦੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤ

ਫਰਵਰੀ ਦੀ ਨਰਮ ਧੁੱਪ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਹਵਾ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਝੋਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੋਆ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਗੋਆ ਸ਼ਾਂਤ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵੰਤ ਵੀ। ਸੁਹਾਵਣੇ ਦਿਨ, ਸੰਤੁਲਿਤ ਸ਼ਾਮਾਂ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪੇ ਹੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੋਆ ਤੋਂ ਗੋਕਰਨਾ ਤਕ ਟੈਕਸੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਦਿਆਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਫ਼ਰ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ। ਗੋਕਰਨਾ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਇਕ ਅਲੱਗ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੋਂ ਦੀ ਹਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਲਕੀ ਠੰਢੀ ਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਨਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਾਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਆਗਮਨ ਕਰਕੇ ਫਰਵਰੀ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਇੱਥੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਮਾਹੌਲ ’ਚ ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਊਰਜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਦਰਤ ਆਪ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਹਾਵਣੇ ਮੌਸਮ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਆਤਮਿਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਵੀ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਗੋਕਰਨਾ 7th Dances of Universal Peace ਧਿਆਨ ਕੈਂਪ ਵਿਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚ ਰਹੀ। ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁਮੇਲ ਭਰਿਆ ਲੱਗਿਆ। ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਰੁਟੀਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਇਕ ਸੁਚੇਤ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਸੀ, ਕੰਕਰੀਟ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਭੀੜਭਾੜ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਦੌੜ ਤੋਂ ਦੂਰ। ਉਸ ਠਹਿਰਾਅ ’ਚ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਇਕ ਇਸਤਰੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਾਂ, ਸੰਨਾਟਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਦੌਰਾ ਮੇਰੇ ਗਹਿਰੇ ਆਤਮ-ਮੰਥਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜੁੜਨਾ ਅਤੇ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੈਸੀਲੀਟੇਟਰ ਵਾਸੂਦੇਵ ਤੋਂ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਸੰਤੁਲਿਤ, ਦਿਆਲਤਾ ਤੇ ਸੱਚੀ ਜਗਿਆਸਾ ਲਈ ਸਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮਨੋਚਕਿਤਸਿਕ ਮਿਸ ਮਿਸ਼ੇਲ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ

ਡੀਯੂਪੀ ’ਚ ਮੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਮਨੋਚਕਿਤਸਿਕ ਮਿਸ ਮਿਸ਼ੇਲ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਇਕ ਮ੍ਰਿਦੁ, ਗਰਮਜੋਸ਼ ਤੇ ਅਦਭੁੱਤ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਸੰਤੁਲਨ ਸੀ। ਉਹ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਦੀਆਂ, ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਬੋਲਦੀਆਂ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਗੱਲਬਾਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਚੰਗਿਆਈ ਬਣ ਜਾਂਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਤੇ ਅਧਿਆਤਮ ਇਕ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਜੀਵੰਤ ਅਨੁਭਵ ਵਾਂਗ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੀ ਚੰਗਿਆਈ ਸਮਝ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਮੇਰਾ ਰਹਿਣਾ ਕੇਵਲ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਰਿਹਾ। ਦੇਰ ਰਾਤ ਚੈੱਕਇਨ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਗਰਮਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸੰਚਾਰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਨਾਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਮੋਟਰਬਾਈਕ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਚਾਰੂ ਅਤੇ ਸਹਿਜ ਸੀ।

ਖ਼ਾਸ ਯਾਦਗਾਰ ਰਹੇ ਯੋਗਾ ਸੈਸ਼ਨ

ਯੋਗਾ ਸੈਸ਼ਨ ਖ਼ਾਸ ਯਾਦਗਾਰ ਰਹੇ। ਕੇਵਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਇਕ ਵੱਡੇ ਡਾਰਮਿਟਰੀ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਖਾੜੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਸਾਦਗੀ, ਸਫ਼ਾਈ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਮੈਂ ਮੁਰੁਦੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉੱਪਰ ਵੇਖਿਆ, ਸਮਾਂ ਠਹਿਰ ਗਿਆ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੂਰਤੀ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਜੀਵੰਤ ਕੰਪਨ ਸੀ। ਉਸ ਪਲ ਵਿਚ ਅੰਦਰ ਸੰਨਾਟਾ ਗਹਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਾਹ ਹੌਲੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇਕ ਸ਼ਾਂਤ ਤਾਕਤ ਉਤਰੀ। ਸ਼ਿਵ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਨੁਭਵ ਸਨ।

ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਾਹੌਲ

ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸੜਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ ਪਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਾਹੌਲ ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਨਾਟਾ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਊਰਜਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਹੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਆਭਾ ਸਪਸ਼ਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੋਕਰਨਾ ਵਿਚ ਇਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਮੇਰੀ ਜੀਵਨ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਇਕ ਮੋੜ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਅਰਥਪੂਰਨ ਯਾਤਰਾ ਦੂਰੀਆਂ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕ ਦੇ ਮੈਂ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਰਿਟਰੀਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਸੀ।

ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਅਨੁਭਵਾਂ ’ਚੋਂ ਇਕ

ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਰਿਟਰੀਟ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਸਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਆਮ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਪੀਠ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਾਇਆਨ ਅਲਟਰ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦੀ ਊਰਜਾ ਚੰਗਿਆਈ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਸਹਿਜ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦਾ ਸੰਨਾਟਾ ਖ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਜੀਵੰਤ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਰਿਟਰੀਟਾਂ ’ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਅਨੁਭਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਸੋਹਣੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ, ਸੰਬੰਧ ਬਣੇ, ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੇ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਭੋਜਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।

• ਡਾ. ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਫ਼ਲਕ

Jaspreetkaurfalak@gmail.

com