ਜੈਲਲਿਤਾ ਨੇ ਬੈਨ ਕੀਤੀ ਸੀ ਵਿਜੇ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੀ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠੇ 'ਥਲਾਈਵਾ'; ਸਾਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਸੀ ਰਾਜਨੀਤੀ 'ਚ ਆਉਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ
2004 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਜੇ ਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗਰੀਬ ਮਜ਼ਦੂਰ, ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਏ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਤਬਕੇ ਦੇ ਲੋਕ ਖੁਦ ਨੂੰ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਸਨ। 2005 ਵਿੱਚ ਆਈ 'ਸਿਵਾਕਾਸੀ' ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੈਲਡਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਲਈ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮ ਵਿਧਾਇਕ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Posted By alisha
Publish Date: Sun, 17 May 2026 10:49 AM (IST)
Updated Date: Sun, 17 May 2026 10:54 AM (IST)
ਵਿਨੋਦ ਅਨੂਪਮ, ਮੁੰਬਈ: ਕੁਝ ਅੰਕੜੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਡੀਐਮਕੇ (DMK) ਅਤੇ ਏਆਈਏਡੀਐਮਕੇ (AIADMK) ਯਾਨੀ ਕਰੁਣਾਨਿਧੀ ਅਤੇ ਐਮ. ਜੀ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਝੂਲਦੀ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀ ਸੱਤਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਕਥਿਤ ਗੈਰ-ਸਿਆਸੀ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋਸਫ਼ ਵਿਜੇ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਚੌਥੇ ਅਦਾਕਾਰ 'ਵਿਜੇ'
ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀਆਂ 234 ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਸੀਟਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਚੋਣ ਲੜ ਰਹੀ ਵਿਜੇ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਟੀਵੀਕੇ (TVK - ਤਮਿਲਗਾ ਵੇਤਰੀ ਕੜਗਮ) 108 ਸੀਟਾਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਾਰਟੀ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ। ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਚੌਥੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਅਦਾਕਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਐਮ. ਜੀ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ (MGR) ਸਨ।
1977 ਵਿੱਚ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਚੋਣ ਲੜ ਰਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਰਟੀ AIADMK ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਬਹੁਮਤ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਹੀ 1991 ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾ ਰਹੀ ਜੈਲਲਿਤਾ ਦੇ AIADMK ਗਠਜੋੜ ਨੇ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਬਹੁਮਤ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਈ।
ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਚਮਤਕਾਰ 1983 ਵਿੱਚ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰ ਐਨ. ਟੀ. ਰਾਮਾਰਾਓ (NTR) ਨੇ ਕਰ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮਹਿਜ਼ 9 ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੇਲਗੂ ਦੇਸ਼ਮ ਪਾਰਟੀ (TDP) ਨੇ 280 ਮੈਂਬਰੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ 201 ਸੀਟਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਵਿਜੇ ਨੂੰ ਲਾਂਚ
ਅੱਜ ਜੋਸਫ਼ ਵਿਜੇ ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਮਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫ਼ੀਸ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਅਦਾਕਾਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੈਨ ਕਲੱਬ ਪੂਰੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ 500-600 ਕਰੋੜ ਤੱਕ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਜੇ ਦੇ ਪਿਤਾ ਐਸ. ਏ. ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਨਾਮਵਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1992 ਵਿੱਚ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 'ਨਾਲਈਆ ਥਿਰੂਪੂ' ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਸਮੀਖਿਅਕਾਂ (Critics) ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਸਫ਼ਲਤਾ
ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਦਾਕਾਰ ਵਿਜੇਕਾਂਤ ਦੇ ਨਾਲ 'ਸੇਂਥੂਰਪਾਂਡੀ' ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਵੀ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਐਸ. ਏ. ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਵਿਜੇ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ 'ਰਾਸੀਗਨ', 'ਦੇਵਾ', 'ਵਿਸ਼ਨੂੰ' ਵਰਗੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਗਏ ਪਰ ਵਿਜੇ ਨੂੰ ਸਫ਼ਲਤਾ ਬਾਹਰਲੇ ਬੈਨਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1996 ਵਿੱਚ ਸੀ. ਰੰਗਨਾਥਨ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਹੇਠ ਬਣੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ 'ਕੋਇੰਬਟੂਰ ਮੈਪਿਲਈ' ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਜੇ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।
ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ ਰਾਜਨੀਤੀ 'ਚ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ
ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੀ ਸਿਨੇਮਾਈ ਸਫ਼ਲਤਾ ਨੂੰ ਵੋਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਐਮਜੀਆਰ, ਕਰੁਣਾਨਿਧੀ, ਜੈਲਲਿਤਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਰਜਨੀਕਾਂਤ ਅਤੇ ਕਮਲ ਹਾਸਨ; ਜੋਸਫ਼ ਵਿਜੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਲਾਲਸਾ ਅਸਾਧਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਤੇ ਹਾਂ, ਵਿਜੇ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਗੈਰ-ਸਿਆਸੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਜੇ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਲੰਮੀ ਤਿਆਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮਾਂ 'ਚ ਦਿਖਾਈ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ
'ਬਦਰੀ', 'ਖੁਸ਼ੀ', 'ਪ੍ਰਿਯਾਮਾਨਵਾਲੇ', 'ਫ੍ਰੈਂਡਜ਼', 'ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ', 'ਯੂਥ', 'ਵਾਸੀਗਾਰਾ', 'ਥਾਰੁਮਲਾਈ' ਵਰਗੀਆਂ ਮਸਾਲਾ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਐਮਜੀਆਰ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾਨਿਧੀ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ (ਮਸੀਹਾ) ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਣ ਲੱਗੀ।
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ 'ਚ ਵਿਜੇ
2004 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਜੇ ਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗਰੀਬ ਮਜ਼ਦੂਰ, ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਏ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਤਬਕੇ ਦੇ ਲੋਕ ਖੁਦ ਨੂੰ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਸਨ। 2005 ਵਿੱਚ ਆਈ 'ਸਿਵਾਕਾਸੀ' ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੈਲਡਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਲਈ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮ ਵਿਧਾਇਕ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਥਿਰੂਪਾਚੀ' ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੁਹਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਵਿੱਚ ਜੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜੇ ਦੇ ਨਿਭਾਏ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਰਹੀ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗਰੀਬ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਜ਼ਾਲਮ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਗੌਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਭਾਏ ਪਾਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਾਲਮ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਰਾਜਨੇਤਾ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। 2010 ਵਿੱਚ ਬਣੀ 'ਸੁਰਾ' ਵਿੱਚ ਵਿਜੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚਹੇਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨਿਰੰਕੁਸ਼ ਮੰਤਰੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਉਹ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਜੈਲਲਿਤਾ ਨੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਵਿਜੇ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਤੇ ਰੋਕ
'ਵੇਲਾਯੁਧਮ' ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਦਿਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ 'ਥੇਰੀ' ਵਿੱਚ ਕਿਰਤ ਮੰਤਰੀ (ਸ਼੍ਰਮ ਮੰਤਰੀ) ਨਾਲ। ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ 'ਥਲਾਪਤੀ' ਯਾਨੀ ਕਮਾਂਡਰ ਜਾਂ 'ਥਲਾਈਵਾ' (ਨੇਤਾ) ਦੇ ਟਾਈਟਲ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। 'ਥਲਾਈਵਾ' ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿੰਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਨ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਤਕਾਲੀ ਜੈਲਲਿਤਾ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਰਿਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਵਿਜੇ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਥਲਾਈਵਾ' ਵਿੱਚ 'Time to Lead' (ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ) ਟੈਗਲਾਈਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ AIADMK ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗੂ ਜੈਲਲਿਤਾ ਇੰਨੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਬੈਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਨ ਨਾਇਕਨ ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਦਰਸ਼ਕ
ਵਿਜੇ ਦੀ ਆਖਰੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਜਨ ਨਾਇਕਨ' ਤਾਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ, ਪਰ 2018 ਵਿੱਚ ਆਈ 'ਸਰਕਾਰ' ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਐਨਆਰਆਈ (NRI) ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਸੁੰਦਰ ਦੀ ਵੋਟ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੈ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਕੰਪਨੀ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨਾਲ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੀਟਾਂ 'ਤੇ ਚੋਣ ਲੜਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਮਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਯੋਗ ਸਮਰਥਕ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
615 ਕਰੋੜ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ‘ਲਿਓ’ (Leo) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕਾਮਯਾਬ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਲਗਭਗ 32 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਿਨੇਮਾਈ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵਿਜੇ ਨੇ ਲਿਓ (2023), ਵਾਰਿਸੂ (2023), ਮਾਸਟਰ (2021), ਬਿਗਿਲ (2019), ਸਰਕਾਰ (2018), ਮਰਸਲ (2017), ਥੇਰੀ (2016), ਕੱਥੀ (2014), ਥੁਪਾਕੀ (2012), ਪੋਕਿਰੀ (2007) ਅਤੇ ਘਿੱਲੀ (2004) ਵਰਗੇ ਕਈ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ। ਵਿਜੇ ਨੇ 2025 ਵਿੱਚ ‘ਜਨ ਨਾਇਕਨ’ (Jana Nayagan) ਦੇ ਨਾਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।