ਮਿਹਨਤ ਹੈ ਮੋਦੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ

-ਏਕਨਾਥ ਸ਼ਿੰਦੇ

ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ’ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤਰੱਕੀ 2014 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਿਆਰ ’ਤੇ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ’ਚ ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਅਗਵਾਈ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਨੇ 1947 ਅਤੇ 2014 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 67 ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ’ਚ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ, ਨਤੀਜੇ ਉਮੀਦਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਰਹੇ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਪਿਛਲੇ 12 ਸਾਲਾਂ ’ਚ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਗਤੀ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ। ਪਿਛਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਤੱਥ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ‘ਗ਼ਰੀਬੀ ਹਟਾਓ’ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਗ਼ਰੀਬੀ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ‘20-ਨੁਕਾਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ’ ਲਈ ਪੋਸਟਰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਅਸਲੀ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਇਸ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸੁਭਾਅ ਨੇ ਜਨਤਾ ’ਚ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸਾਖ਼ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।

ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ’ਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿਸਟਮ ’ਚ ਜਨਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਮੋਦੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਰੋਲ ਮਾਡਲ ਵਾਂਗ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦਿੱਗਜ ਨੇਤਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ।

ਆਲਮੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਇਸ ਵਿਲੱਖਣ ਪਛਾਣ ਬਣਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੋਦੀ ਨੇ ਅਕਤੂਬਰ 2001 ਤੋਂ ਮਈ 2014 ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਇਸ ਲੰਬੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਝੂਠੇ ਇਲਜ਼ਾਮਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨੋਬਲ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਇਕ ਮਿਸਾਲੀ ‘ਗੁਜਰਾਤ ਮਾਡਲ’ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਇਕ ਨਵਾਂ ਢਾਂਚਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰ ’ਚ ਇਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਕਿਸਾਨਾਂ ਲਈ 24 ਘੰਟੇ ਬਿਜਲੀ ਸਪਲਾਈ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ‘ਵਾਈਬ੍ਰੈਂਟ ਗੁਜਰਾਤ’ ਵਰਗੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਪਾਰਦਰਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਈ-ਗਵਰਨੈਂਸ ਵਰਗੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਡਿਜੀਟਲ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਉਸੇ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਗ਼ਰੀਬੀ ਹਟਾਉਣ ’ਚ ਬਹੁਤ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰਜ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਬੁਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਿਹਨਤੀ ਕਾਰਵਾਈ ਰਾਹੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਮਾਜਿਕ ਪਰਿਵਰਤਨ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਇਮਾਨਦਾਰੀ, ਭਾਰਤ ਲਈ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਅਕਸ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੁੜ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਰਾਹੀਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਇਕ ਅਮੀਰ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਨ ਧਨ ਯੋਜਨਾ, ਸਵੱਛ ਭਾਰਤ ਅਭਿਆਨ ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਇੰਡੀਆ ਵਰਗੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ’ਚ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜੀਐੱਸਟੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਯੁਸ਼ਮਾਨ ਭਾਰਤ ਯੋਜਨਾ ਨੇ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਲਈ ਮੁਫ਼ਤ ਡਾਕਟਰੀ ਇਲਾਜ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।

‘ਆਤਮਨਿਰਭਰ ਭਾਰਤ’ ਮੁਹਿੰਮ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ’ਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਗਤੀ ਦੇਖੀ ਗਈ। ਧਾਰਾ 370 ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ‘ਤਿੰਨ ਤਲਾਕ’ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕ ਸਖ਼ਤ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਸਰਕਾਰੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭਪਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਬੈਂਕ ਖਾਤਿਆਂ ’ਚ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫ਼ਰ ਨੇ ਜਨਤਕ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਲੀਕ ਹੋਣ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਅਯੁੱਧਿਆ ’ਚ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜਨਮਭੂਮੀ ਮੰਦਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਕੋਰੀਡੋਰ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਸੰਸਦ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਸਾਰੀ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਕਿਸਾਨਾਂ ਲਈ ‘ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕਿਸਾਨ ਸਨਮਾਨ ਨਿਧੀ’ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਲਈ ‘ਲਖਪਤੀ ਦੀਦੀ’ ਅਤੇ ‘ਉਜਵਲਾ’ ਵਰਗੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੇ ਪੇਂਡੂ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਮੇਰੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ’ਚ ਸਾਡੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ‘ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਮਾਝੀ ਲਾਡਕੀ ਬਹਿਨ ਯੋਜਨਾ’ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਮੋਦੀ ਜੀ ਦੀ ‘ਲਖਪਤੀ ਦੀਦੀ’ ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਇਕ ਨਹੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉਪਲੱਬਧੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਐਕਸਪ੍ਰੈੱਸਵੇਅ ਅਤੇ ਹਾਈਵੇਅ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੈੱਟਵਰਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ-ਮੁਖੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਹੈ। 2014 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਸ਼ ਭਰ ’ਚ 375,000 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਵੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਹਾਈਵੇਅ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਨ ’ਚ ਦਹਾਕੇ ਲੱਗ ਗਏ ਕਿ ਸੜਕਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਅਸਲ ਚਾਲਕ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਆਮ ਆਦਮੀ ਲਈ ਇਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹਨ। ਮੋਦੀ-ਜੀ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਵੰਦੇ ਭਾਰਤ ਵਰਗੀਆਂ ਸਵਦੇਸ਼ੀ, ਆਧੁਨਿਕ ਰੇਲਗੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ’ਚ ਸਥਾਪਤ ਮੈਟਰੋ ਨੈੱਟਵਰਕਾਂ ਨੇ ਆਮ ਭਾਰਤੀਆਂ ਲਈ ਆਵਾਜਾਈ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਹੂਲਤ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮੋਰਚੇ ’ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ‘ਨਵੇਂ ਭਾਰਤ’ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਨੇ ਸਰਜੀਕਲ ਸਟ੍ਰਾਈਕ, ਹਵਾਈ ਹਮਲੇ ਅਤੇ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਿੰਦੂਰ ਰਾਹੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ’ਚ ਢੁਕਵਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਮੋਦੀ-ਜੀ ਦਾ ਅਥਾਹ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਸੈਨਾ ਮੁਖੀ ਬਾਲਾ ਸਾਹਿਬ ਠਾਕਰੇ ਅਤੇ ਧਰਮਵੀਰ ਆਨੰਦ ਦੀਘੇ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਬੇਵਕਤੀ ਦੇਹਾਂਤ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜੀਵਨ ’ਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖਲਾਅ ਨੂੰ ਭਰਨ ’ਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ‘ਏਕਨਾਥ-ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ?’ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ’ਚ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਊਰਜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿਣ ਲਈ ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਅਸਤ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਵਾਲੇ ਇਕ ਆਲਮੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਬਾਰੇ ਛੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਚਿੰਤਾ ਦਿਖਾਉਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ, ਨਿਮਰਤਾ, ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਭਰੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ। ਮੋਦੀ ਜੀ ਦਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਫ਼ਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ‘ਅਗਨੀਪਥ’ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਟੱਲ ਸਮਰਪਣ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਨਿੱਜੀ ਹਮਲਿਆਂ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਔਖੇ ‘ਅਗਨੀਪਥ’ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਫੈਲਾਏ ਗਏ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਜਨਤਕ-ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਸ਼ ਭਰ ’ਚ ਤਰੱਕੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਉਗਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।

(ਲੇਖਕ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ 
ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹਨ)

response@jagran.com।