ਪਰਮਾਤਮਾ ਧਰਮ ਸਥਾਪਨਾ ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਨ

-- ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਥਾ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਦੇ ਕਰਵਾਏ ਸਮਾਗਮ ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਮੱਲ੍ਹੀ, ਪੰਜਾਬੀ ਜਾਗਰਣ ਕਪੂਰਥਲਾ : ਦਿਵਿਆ ਜਯੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਸੰਸਥਾਨ ਨੇ ਢਿੱਲਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਿਰ ਵਿਖੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਥਾ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਆਸ਼ੂਤੋਸ਼ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਿਸ਼ਯਾ ਸਾਧਵੀ ਮਨਸਵਿਨੀ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਧਰਮ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਧਵੀ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਸੱਚ, ਨਿਆਂ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਕਰਮ ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਗਵਾਨ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਵਤਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਲੋਭ, ਮੋਹ ਤੇ ਹੰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਜੰਜ਼ੀਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਤਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਭਰਮ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅੰਦਰ ਹੰਕਾਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਗ੍ਰਸਤ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਅਜਿਹੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਅਸਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ। ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਧਵੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਿਰਫ ਇਕ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਧਾਗੇ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਧਰਮ ਕਿਸੇ ਜਾਤ ਜਾਂ ਸੰਪਰਦਾ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੂਨ-ਖਰਾਬਾ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਧਰਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਖੂਨ ਲਈ ਪਿਆਸਾ ਹੈ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਿਰਫ ਇਕ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਨਾਦਿ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਅਰਥ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਨਣਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਕ ਪੂਰਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਅਜੇ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇਕ ਬ੍ਰਹਮਨਿਸ਼ਠ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਅਸਲੀ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਥਾ ਵਿਚ ਭਗਵਾਨ ਹਨੂੰਮਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਉਤਸਵ ਬਹੁਤ ਧੂਮਧਾਮ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਕਥਾ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹਿਮਾਨ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ ਸ਼੍ਰੀ ਸੰਤੋਸ਼ ਸੋਂਧੀ ਜੀ (ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਪ੍ਰਧਾਨ), ਐਡਵੋਕੇਟ ਹੇਮਦੀਪ ਜੀ (ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਰਈਆ ਪ੍ਰਮੁੱਖ)। ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਲੰਗਰ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।