ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਿੰਡ ਜਿੱਥੇ ਹੈ ਸਿਰਫ਼ 1 ਘਰ, BSNL ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ 4G ਨੈੱਟਵਰਕ

ਜਸਵੰਤ ਠਾਕੁਰ, ਮਨਾਲੀ: ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਪੀਤੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਜ਼ਾ ਤੋਂ ਲਗਪਗ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪਹਾੜੀ ਟਿੱਲੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਕਾਕਤੀ ਪਿੰਡ ਹੁਣ 'ਡਿਜੀਟਲ ਇੰਡੀਆ' ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਨਵੰਬਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ BSNL ਨੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ 4G ਟਾਵਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਪੂਰਾ ਪਿੰਡ

ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਸਾਂਝਾ ਘਰ ਹੈ। ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਕਲਜੰਗ ਟਾਕਪਾ ਲਾਮਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਛੇਰਿੰਗ ਨਾਮਗਯਾਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਰਿੰਗਜਿਨ ਯੂਡਨ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬੇਟਾ ਸੋਨਮ ਛੋਪੇਲ ਲਾਮਾ, ਨਵਾਂਗ ਗਿਆਲਸਨ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬੱਚਾ) ਅਤੇ ਨਵਾਂਗ ਕੁੰਗਾ (ਜੋ ਟੈਕਸੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

"ਸਰਕਾਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਕਾਕਤੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੱਲ ਜ਼ਮੀਨ ਮਹਿਜ਼ 15 ਬੀਘਾ ਦਰਜ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ 300 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਇੱਕ 'ਮਡ ਹਾਊਸ' (ਕੱਚੇ ਘਰ) ਵਿੱਚ ਸਿਮਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਘਰ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਵੀ। ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਘਰ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਵਾਸਤੂਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਨਮੂਨਾ ਹੈ।

ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘਰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਠੰਢਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਸਿਫ਼ਰ ਤੋਂ 20 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਹੇਠਾਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਘਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਗਰਮ ਪਨਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਛੇਰਿੰਗ ਨੇ 'ਦੈਨਿਕ ਜਾਗਰਣ' ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੋਬਾਈਲ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸਾਰੇ ਬੇਟੇ ਬਾਹਰ ਹਨ ਅਤੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" ਭਾਵੇਂ ਹੁਣ ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਸੜਕ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ 6 ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਰਾਸ਼ਨ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਰੋਚਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਹਨ ਦੋ ਰਸਤੇ

ਪਹਿਲਾ ਰਸਤਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਵਾਇਆ ਮਨਾਲੀ ਅਤੇ ਕੁੰਜ਼ਮ ਕਾਜ਼ਾ ਹੋ ਕੇ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਪਗ 512 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ। ਜਦਕਿ ਦੂਜਾ ਰਸਤਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਵਾਇਆ ਸ਼ਿਮਲਾ, ਕਿੰਨੌਰ ਅਤੇ ਤਾਬੋ ਕਾਜ਼ਾ ਹੋ ਕੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੂਰੀ ਲਗਪਗ 635 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ। ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਾਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੋਮ-ਸਟੇਅ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।

ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਖਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ ਭੂਮਿਕਾ

ਸਪੀਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਖਿਆਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਆਧੁਨਿਕ ਸਹੂਲਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਪਿੰਡ ਤਾਂ ਚੀਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਮਹਿਜ਼ 10 ਤੋਂ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹਨ। ਲਾਹੁਲ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਆਧੁਨਿਕ ਸਹੂਲਤਾਂ ਕਾਰਨ ਕੁੱਲੂ ਵੱਲ ਪਲਾਇਨ ਕਰ ਗਏ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਕਠਿਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਪੀਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਤਭੂਮੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਾਖੇ ਹਨ।