ਜੈਂਡਰ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਬੰਦ, ਟ੍ਰੇਨਾਂ 'ਚ ਸ਼ਗਨ ਮੰਗ ਕੇ ਕੀਤਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ; ਹੁਣ ਹੋਮਗਾਰਡ ਜਵਾਨ ਬਣੀ ਸਾਨੀਆ

ਬਸੰਤ ਕੁਮਾਰ ਸਿੰਘ, ਰਿਵਿਲਗੰਜ (ਸਾਰਣ) : ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਕਿੰਨਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਅਣਦੇਖੀ, ਤਿਰਸਕਾਰ ਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਸਾਨੀਆ ਕਿੰਨਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਫ਼ੌਜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸਾਨੀਆ, ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ ਦਾ ਨਾਮ ਸੰਨੀ ਕੁਮਾਰ ਰਾਮ ਹੈ, ਅੱਜ ਬਿਹਾਰ ਹੋਮਗਾਰਡ ਪੁਲਿਸ 'ਚ ਜਵਾਨ ਵਜੋਂ ਤਾਇਨਾਤ ਹੈ। ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਜੱਦੀ ਖੇਤਰ ਨੇੜੇ ਸਾਰਣ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਾਊਦਪੁਰ ਥਾਣੇ 'ਚ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਰਿਵਿਲਗੰਜ ਥਾਣਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਮਪੁਰ ਭੱਟ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਬੀਐੱਸਐੱਫ (BSF) ਜਵਾਨ ਰਾਮ ਪੁਕਾਰ ਰਾਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ ਸਾਨੀਆ, ਕਿੰਨਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਮਾਜਿਕ ਤਾਅਣਿਆਂ ਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਰਹੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 'ਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ।

ਮੈਟ੍ਰਿਕ, ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਅਤੇ BSc ਤਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੌੜੀ ਸੋਚ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ ਗੋਪਾਲਗੰਜ 'ਚ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਭਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਗੋਪਾਲਗੰਜ 'ਚ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਨੀਆ ਨੇ ਵਧਾਈਆਂ, ਨੱਚ-ਗਾ ਕੇ ਤੇ ਟ੍ਰੇਨਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮ-ਘੁੰਮ ਕੇ ਸ਼ਗਨ ਮੰਗ ਕੇ ਆਪਣਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਔਖੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਨੇ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਸਮਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਪਾਉਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ।

ਲਗਾਤਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੇ ਲਗਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਾਨੀਆ ਦੀ ਚੋਣ ਬਿਹਾਰ ਹੋਮਗਾਰਡ ਜਵਾਨ ਵਜੋਂ ਹੋਈ। ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਦਾਊਦਪੁਰ ਥਾਣੇ 'ਚ ਤਾਇਨਾਤੀ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦੀ ਨਿੱਜੀ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਪੂਰੇ ਕਿੰਨਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਇਕ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਣ ਗਈ। ਸਾਨੀਆ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮਜ਼ਾਕ ਜਾਂ ਹਮਦਰਦੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਤੇ ਅਗਲਾ ਸੁਪਨਾ

15 ਫਰਵਰੀ 1996 ਨੂੰ ਜਨਮੀ ਸਾਨੀਆ ਕਿੰਨਰ ਉਰਫ ਸੰਨੀ ਕੁਮਾਰ ਰਾਮ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਮੈਟ੍ਰਿਕ, 2013 'ਚ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਅਤੇ 2018 'ਚ ਬੀਐੱਸਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਸੈਕਿੰਡ ਡਿਵੀਜ਼ਨ 'ਚ ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਸਾਨੀਆ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਬੀਐੱਸਐੱਫ 'ਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਭਰਜਾਈ ਬਿਹਾਰ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਮੋਤੀਹਾਰੀ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਹੈ।

ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਪਿੰਡ 'ਚ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਭਰਾ ਬਿਜਲੀ ਮਿਸਤਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੈ, ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਮਕਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ ਨੇ ਸਾਨੀਆ ਨੂੰ ਘਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸਾਨੀਆ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਪੁਲਿਸ ਵਿਚ ਦਾਰੋਗਾ ਬਣੇ, ਪਰ ਜੈਂਡਰ ਪਛਾਣ ਕਾਰਨ ਪਿਤਾ ਹੁਣ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਾਂ, ਭਰਾ ਤੇ ਭੈਣ ਅੱਜ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਰਾਬਤਾ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਘਰ ਛੱਡਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੱਢਿਆ ਨਹੀਂ।

ਅੱਜ ਹੋਮਗਾਰਡ ਜਵਾਨ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸਾਨੀਆ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇੱਥੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਦਰੋਗਾ ਬਣਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਭਾਵੇਂ ਰਿਵਿਲਗੰਜ (ਸਾਰਣ) ਹੋਵੇ, ਪਰ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਥਾਵੇ, ਗੋਪਾਲਗੰਜ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸੰਕਲਪ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਤਕਰਾ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ।