ਕੀ ਵਿਹਲੇ ਬੈਠਦੇ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਘਬਰਾਹਟ? ਕਿਤੇ ਤੁਸੀਂ Rest Anxiety ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ?

ਆਰਾਮ ਨੂੰ ਕਮਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ

ਸਾਡੀ ਅੱਜ ਦੀ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਰਾਮ ਨੂੰ "ਕਮਾਉਣਾ" ਪੈਂਦਾ ਹੈ (ਯਾਨੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ)। ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਥੱਕਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਅਸਹਿਜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਰੁਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਝ ਗਲਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅਸਰ

ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, 'ਰੈਸਟ ਗਿਲਟ' ਜਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਨ 'ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਛਤਾਵੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰਗਰਮ ਰਹੋ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਨਾ ਕਰੋ।

ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਥੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਪਰਾਧ ਬੋਧ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਲਸੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਕੰਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਵਿਹਲੇਪਨ ਤੋਂ ਡਰ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?

ਆਰਾਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਰੁੱਝੇ ਰਹਿਣਾ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਘਬਰਾਹਟ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਰਾਮ ਕਰਨਾ ਸਕੂਨ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਨਜ਼ਰੀਆ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ

ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਆਰਾਮ ਕਰਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਆਰਾਮ ਕੀਤੇ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਵਧਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪਛਤਾਵੇ ਦੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ।