ਸਿਰਫ਼ 'ਲੁੰਗੀ' ਪਾਉਣ ਨਾਲ Comedy ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ! Johny Lever ਨੇ ਕੱਸਿਆ ਤਨਜ਼,‘ਹੁਣ ਕਾਮੇਡੀ ਰੇਲਵੇ ਟ੍ਰੈਕ ਬਣ ਗਈ ਹੈ...’

ਨਵੇਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਜੌਨੀ ਲੀਵਰ ਦੀ ਦੋ-ਟੂਕ

ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਵਾਦ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਅੱਜ ਕਈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਪਾਤਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਲੁੰਗੀ ਪੁਆ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਅਸਲੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਾਰੀਕੀਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਮੇਡੀ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਖ਼ੁਦ ਸੰਵਾਦ ਬੋਲਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।

ਨਿਰਮਾਤਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਕੋਲ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘਾਟ

ਅੱਜ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਕੋਲ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕੁਝ ਬਿਹਤਰ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨਿਰਮਾਤਾ ਜਲਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਦਬਾਅ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਤੇਜ਼ ਹਨ। ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀਡੀਓ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਐਕਟਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਐਕਟਿੰਗ ਬਾਰੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਕੀ ਦੱਸਣਗੇ।

ਕਾਮੇਡੀ ਨੂੰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ 'ਰੇਲਵੇ ਟ੍ਰੈਕ'

ਜੌਨੀ ਲੀਵਰ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮੇਡੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਕਾਮੇਡੀਅਨਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ 'ਟ੍ਰੈਕ' ਨਹੀਂ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ।

ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਟ੍ਰੈਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ—ਪਤਨੀ, ਬੱਚੇ, ਸੱਸ-ਸਹੁਰਾ ਆਦਿ। (ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ) "ਹੁਣ ਤਾਂ ਰੇਲਵੇ ਟ੍ਰੈਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਗੱਡੀ ਕਿਤੋਂ ਵੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।" ਹੁਣ ਲੇਖਕ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ। ਨਿਰਮਾਤਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੀਰੋ ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਮ ਚੱਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਬਾਕੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਕੀ ਹੈ।

ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਆਪਣਾਪਨ ਦੀ ਕਮੀ

ਪੁਰਾਣੇ ਦੌਰ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਬਾਰੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਆਪਸੀ ਆਪਣਾਪਨ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦਾ ਖਾਣਾ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰ ਵੱਡੇ ਕਲਾਕਾਰ ਵੱਖਰਾ ਖਾਣਾ ਮੰਗਵਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਸੀ। ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਟੀਮ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਖਾਣਾ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾਪਨ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਂਦੇ-ਪੀਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਾਹੌਲ ਪਰਿਵਾਰਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।