- ਸ਼ਹਿਰ ਚੁਣੋ
- ਈ-ਪੇਪਰ
- ਵੈੱਬ ਸਟੋਰੀਜ਼
ਮੋਹਾਲੀ ’ਚ ਡੇਢ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਲਾਪਤਾ ਹੈ ਪੁੱਤ, ਦਰ-ਦਰ ਭਟਕ ਰਹੇ ਪਿਓ ਨੇ ਪੁਲਿਸ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਢਿੱਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਦੋਸ਼
ਡੇਢ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਲਾਪਤਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਰਹੇ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਰਦ ਹੁਣ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਵਿਵਸਥਾ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੋਹਾਲੀ ਦੇ ਫੇਸ-3 ਮਦਨਪੁਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਿਜੇ ਮਾਲੀ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨੰਦ ਬੀਤੀ 27 ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਲਾਪਤਾ ਹੈ ਪਰ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਉਹ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਾ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Posted By Anuradha Bains
Publish Date: Tue, 02 Jun 2026 11:35 AM (IST)
Updated Date: Tue, 02 Jun 2026 11:37 AM (IST)
ਸੰਜੇ ਘੜਿਆਲ, ਮੋਹਾਲੀ। ਡੇਢ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਲਾਪਤਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਰਹੇ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਰਦ ਹੁਣ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਵਿਵਸਥਾ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੋਹਾਲੀ ਦੇ ਫੇਸ-3 ਮਦਨਪੁਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਿਜੇ ਮਾਲੀ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨੰਦ ਬੀਤੀ 27 ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਲਾਪਤਾ ਹੈ ਪਰ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਉਹ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਾ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਜੇ ਮਾਲੀ, ਜੋ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜੌਨਪੁਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੋਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਜਾਂ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ।
ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਥਰੂ ਲੈ ਕੇ ਵਿਜੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਹਾਂ, ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਲੀਡਰ ਜਾਂ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਬੱਚਾ ਗਾਇਬ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ।"
27 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਸਾਈਕਲ ਲੈ ਕੇ ਖੇਡਣ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ
27 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਸਾਈਕਲ ਲੈ ਕੇ ਖੇਡਣ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਘਰ ਨਹੀਂ ਪਰਤਿਆ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਵੇਂ ਰੁਕ ਗਈ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਚੌਕਾਂ-ਚੌਰਾਹਿਆਂ, ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਲੈ ਕੇ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਾਹਗੀਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਪੁਲਿਸ ਥਾਣੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਨ ਇਸ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੂਚਨਾ ਦੇ ਦੇਵੇ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦਾ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਿਨ ਮਾਤਮ ਵਰਗਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੂਹੇ 'ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਦਸਤਕ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੀ ਹੱਥ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਵਿਜੇ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਜਵਾਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਿਪੋਰਟ ਦਰਜ ਕਰ ਲਈ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਲ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਪਰ ਡੇਢ ਮਹੀਨਾ ਬੀਤ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਠੋਸ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ।
ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਾ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਐਨੀ ਦੇਰੀ ਕਿਉਂ?
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਖ਼ਰ ਇੱਕ ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਾ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਐਨੀ ਦੇਰੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ? ਕੀ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਘੱਟ ਹੈ? ਕੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸਰਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਾਮਲਾ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ?
ਹੁਣ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਦਰਦ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਕਾਰਜਪ੍ਰਣਾਲੀ 'ਤੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਮੰਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਕਿ ਆਨੰਦ ਦੀ ਭਾਲ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਇੱਕ ਬੇਵੱਸ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਅੱਜ ਪੂਰੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਹੈ— "ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਪਸ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਐਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਉਹੀ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਜੋ ਕਿਸੇ ਅਮੀਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਇਸ ਦਰਦ ਭਰੀ ਗੁਹਾਰ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।