ਵੰਸ਼ਿਕਾ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੁਪਨਾ: 6 ਦਿਨਾਂ ’ਚ 480 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਸਕੇਟਿੰਗ ਕਰਕੇ ਅਯੁੱਧਿਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਕੀਤੇ ਦਰਸ਼ਨ

ਤਿੰਨ ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਸਫ਼ਰ

ਸਰਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਕਾਰਨ ਉਹ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਸਤਿਆਵੀਰ ਸਿੰਘ ਕੋਲ ਆਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਕੇਟਿੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਯੁੱਧਿਆ ਜਾ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇਗੀ। ਕਾਫੀ ਸਮਝਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਦੋਂ ਬੱਚੀ ਨਾ ਮੰਨੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਦੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਗਰਮ ਕੱਪੜੇ, ਦਸਤਾਨੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸਾਮਾਨ ਪਹਿਨਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਜਨਵਰੀ ਦੀ ਸਵੇਰ 11 ਵਜੇ ਅਯੁੱਧਿਆ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ।

ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਸਕੇਟਿੰਗ ਕਰਕੇ ਅਯੁੱਧਿਆ ਜਾਣ ਦਾ ਲਿਆ ਸੀ ਸੰਕਲਪ

ਬੱਚੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਅਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਭਰਾ ਅਤੇ ਚਾਚਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਯੁੱਧਿਆ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ। ਬੱਚੀ ਨੇ ਘਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਯੁੱਧਿਆ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕੀਤਾ। ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲਗਭਗ 80 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਅਯੁੱਧਿਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਵਾਂ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਟਾਵਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਡੀ.ਪੀ.ਐੱਸ. ਸਕੂਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਹਾਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਔਰਈਆ ਵਿੱਚ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਕਬਰਪੁਰ ਤੋਂ ਬਾਰਾਜੋਰ ਟੋਲ ਤੱਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਾਈਵੇਅ ਅਥਾਰਟੀ ਦੀ ਗੱਡੀ ਨੇ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਸਵੇਰੇ 10 ਵਜੇ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਅਯੁੱਧਿਆ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਪਹੁੰਚੀ।

ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸਵਾਗਤ

ਜਦੋਂ ਮੰਦਰ ਟ੍ਰਸਟ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਬੱਚੀ ਇੰਨੀ ਦੂਰੋਂ ਸਕੇਟਿੰਗ ਕਰਕੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਵਾਂ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਾਮ ਚਾਰ ਵਜੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਵਾਪਸ ਸ਼ਿਕੋਹਾਬਾਦ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੱਚੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਬੱਚੀ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਕੇਕ ਮੰਗਵਾ ਕੇ ਕੱਟਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।

ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਬੇਟੀ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਰਮਾਨ ਕੀਤੇ ਪੂਰੇ

ਵੰਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਕੇਟਿੰਗ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਇਸ ਸਰਦ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਅਯੁੱਧਿਆ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਕਾਮਯਾਬੀ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸਕੇਟਿੰਗ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿੱਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਅੱਗੇ ਸਾਰੇ ਹਾਰ ਗਏ।

ਕਾਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ ਪੂਰਾ

ਤਿੰਨ ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਨਿਕਲੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਅਯੁੱਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਪਿਤਾ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੂੰ ਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਲਗਾਤਾਰ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਢਾਬਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਟਲਾਂ 'ਤੇ ਰੋਕ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਫ਼ਰ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।