ਆਤਮਾ ਦੇ ਭੌਂਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ

ਡੀ ਧਰਤੀ ’ਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਰ ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿੱਥੇ ਪੁੱਟਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਟੀ, ਚੱਟਾਨਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਕੜ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ’ਚ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਸਨੂੰ ਭੌਤਿਕ ਜਾਇਦਾਦਾਂ, ਨਾਮ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੰਸਾਰਿਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ’ਚ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਕੇਂਦਰਿਤ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਸੰਤ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ ਆਤਮਾ ਦੇ ਭੌਂ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਹਰੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਅਸਥਾਈ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ ਦਿਨ ਨਾਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸੱਚੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹਨ। ਸੰਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਜੀਵ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਚਮਕਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਮਨ ਦੀਆਂ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਧੱਬੇ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਿਕ ਭਰਮ (ਮਾਇਆ) ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਖਾਣ ’ਚ ਮਿੱਟੀ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਕਮੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਲ ਦੀ ਇਕ ਪਰਤ ’ਚ ਢੱਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਮੀਆਂ ਅਤੇ ਔਗੁਣ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮੋਹ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਤਾਰ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ’ਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪਰਤਾਵੇ ਸਾਨੂੰ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ’ਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਕਮੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਧਿਆਨ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਅਸਲ ਸਵੈ ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਇਸ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਸਤਹ ’ਤੇ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿੱਥੇ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪੁੱਟਣਾ ਹੈ; ਇਹ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਖੁਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਆਓ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੀਏ ਜੋ ਉਸਨੇ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਵਰ੍ਹਾਈ ਹੈ।

- ਸੰਤ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ।