'ਉਹ ਜੰਗਲ ਗਏ ਹਨ', ਨੇਪਾਲ 'ਚ 12 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਅਜੇ ਵੀ ਕਰ ਰਿਹੈ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ; ਤ੍ਰਾਸਦੀ 'ਚ ਚਲੀ ਗਈ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜਾਨ
ਇਹ ਆਫ਼ਤ ਉਦੋਂ ਆਈ ਜਦੋਂ ਨੇਪਾਲ-ਤਿੱਬਤ ਸਰਹੱਦ ਨੇੜੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੀ ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਚਟਾਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਦੀ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਆਫ਼ਤ ’ਚ ਇਕੱਲੇ ਨੇਪਾਲ ’ਚ 1,300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਲਾਪਤਾ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਨਕਸ਼ੇ ਤੋਂ ਮਿਟ ਗਈਆਂ ਹਨ।
Publish Date: Tue, 08 Sep 2026 12:14 PM (IST)
Updated Date: Tue, 08 Sep 2026 12:17 PM (IST)
ਡਿਜੀਟਲ ਡੈਸਕ, ਕਾਠਮੰਡੂ। ਨੇਪਾਲ ’ਚ ਆਏ ਹੜ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਚੋਂ ਇੱਕ 12 ਸਾਲਾ ਤਸੇਰਿੰਗ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੂਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਲੋਕ ਕੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ 26 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਰਸੁਵਾ ’ਚ ਆਏ ਅਚਾਨਕ ਹੜ੍ਹ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੇਘਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਆਫ਼ਤ ਉਦੋਂ ਆਈ ਜਦੋਂ ਨੇਪਾਲ-ਤਿੱਬਤ ਸਰਹੱਦ ਨੇੜੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੀ ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਚਟਾਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਦੀ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਆਫ਼ਤ ’ਚ ਇਕੱਲੇ ਨੇਪਾਲ ’ਚ 1,300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਲਾਪਤਾ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਨਕਸ਼ੇ ਤੋਂ ਮਿਟ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਾਇਦ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ ਤਸੇਰਿੰਗ ਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ
ਤਸੇਰਿੰਗ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਕੰਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਫੁਰਸਾਂਗ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੁਣ ਇਸ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਨਹੀਂ ਹਨ ਪਰ ਤਸੇਰਿੰਗ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਡੇਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜੰਗਲ ’ਚ ਕਿਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਰਸਤੇ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੋ ਸਾਲ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤਸੇਰਿੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਵਡੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਵੀ ਰੋਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਭੂਆ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਹੁਣ ਇਸ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇ।" ਪਰ ਤਸੇਰਿੰਗ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਫਿਲਹਾਲ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਪਰਤਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
520 ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਮੇਟੀ ਬੈਠਾ ਇੱਕ ਮੱਠ
ਰਸੂਵਾ ਦੇ ਲਗਪਗ 520 ਲੋਕ ਹੁਣ ਕਾਠਮੰਡੂ ਦੇ ਇੱਕ ਮੱਠ ’ਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਦੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਜਦੋਂ ਹੜ੍ਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਬਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਪੁਲਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਇਹ ਦੁੱਖ ਹਾਦਸੇ ’ਚੋਂ ਬਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਝਲਕਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੀ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਤਦ ਵੀ ਜੋ ਕੁਝ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਿੱਛੇ ਛੁੱਟ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।