ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਹੀ ਕਿਉਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਜਾਣੋ ਰਾਮਾਇਣ ਕਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਕਥਾ

ਧਰਮ ਡੈਸਕ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ: ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਫ਼ਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ ਦੀ 'ਸਾੜ੍ਹਸਤੀ' ਵੀ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫ਼ਲ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਉਪਾਅ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਨੀ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਤੇਲ ਕਿਉਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੇਲ ਨੂੰ ਰਗੜ ਅਤੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ, ਦੇਰੀ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤੇਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਤੋਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਰਗੜ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ, ਕਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਅਜਿਹੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਨੀ ਗ੍ਰਹਿ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਨੇਰਾ, ਠੰਢਾ, ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਰੀਪਣ, ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਜੁੜਾਅ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਤੇਲ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਠੰਢੀ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਤੇਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਗ੍ਰਹਿ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਾਅ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਰਾਮਾਇਣ ਕਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ ਕਥਾ

ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਤੇਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਕਥਾ ਰਾਮਾਇਣ ਕਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨਵਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਵਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਦੋਂ ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗੀ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੁੱਠਾ ਲਟਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਲੰਕਾ ਆਏ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਛ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।

ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਛ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਲੰਕਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ। ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਉਸ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਜੇਲ੍ਹ 'ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਪਰ ਪੁੱਠੇ ਲਟਕੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਦੀ ਪੀੜਾ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਦਾ ਲੇਪ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਘੱਟ ਹੋਇਆ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅੱਜ ਵੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਨੀਦੇਵ ਨੂੰ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਡਿਸਕਲੇਮਰ: ਇਸ ਲੇਖ 'ਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਉਪਾਅ/ਫਾਇਦੇ/ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਕਥਨ ਸਿਰਫ਼ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਜਾਗਰਣ ਇਸ ਲੇਖ 'ਚ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਲੇਖ 'ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੋਤਾਂ/ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ/ਪੰਚਾਂਗ/ਪ੍ਰਵਚਨਾਂ/ਮਾਨਤਾਵਾਂ/ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ/ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਲੇਖ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੱਚ ਜਾਂ ਦਾਅਵਾ ਨਾ ਮੰਨਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ।