ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੇ ਸਹੀ ਅਰਥ

ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਵਿਹਾਰਕ ਪਿਆਰ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਪਿਆਰ ਨੂੰ। ਇਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਜੀਵਨ ’ਚ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ’ਚ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਖੋਜ ਦੀ ਕਲਾ ’ਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਜੀਵ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਸਾਂਝੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਨਿਡਰਤਾ ਸਾਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਕੰਪਿਊਟਰ ਮਾਨੀਟਰ ਆਪਣੀ ਹਾਰਡ ਡਰਾਈਵ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡੇਟਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਰੰਤਰ ਗਿਆਨ, ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਖਾਸ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਪਿਆਰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਧਿਆਨ ਸੈਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰ ਬ੍ਰਹਮ ਅਨੰਦ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਅਨੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ। ਧਿਆਨ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਮਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

-ਸੰਤ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ।