ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਚਿਖਾ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰ? ਜਾਣੋ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ 'ਚ ਲੁਕਿਆ ਇਸ ਦਾ ਰਾਜ਼

ਧਰਮ ਡੈਸਕ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ: ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ। ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਨਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ 'ਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਜਲਾਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚਿਖਾ ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਬੰਧ ਹੈ।

ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਚਿਖਾ ਦੀ ਭਸਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਚਿਖਾ ਦੀ ਅਸਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਨ ਨਾਲ ਸਾਧਕ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਚਿਖਾ ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।

ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਅਸਥੀਆਂ ਕਿਉਂ ਪਸੰਦ ਹਨ?

ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਬਲੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਇਸ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਭਸਮ ਲਗਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸੁਆਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਸੰਦ ਹੈ।

ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਚਿਖਾ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਕੀ ਸਬੰਧ ਹੈ?

ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜਾ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਯੱਗ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਸਤੀ ਨੂੰ ਯੱਗ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਯੱਗ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਯੱਗ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੋਇਆ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੱਗ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇਹ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਸੋਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਰਾਖ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਦੇਖ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸਥੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅਸਥੀਆਂ ਪਸੰਦ ਹਨ। ਅਸਥੀਆਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਬਕ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਅਮੀਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸਦਾ ਅੰਤ ਸੁਆਹ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ: ਇਸ ਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਵਿਦਯੇਸ਼ਵਰ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।