ਟੀਚੇ ’ਤੇ ਰੱਖੋ ਨਜ਼ਰ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਤੇ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ’ਚੋਂ, ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਫਿਰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ’ਚ ਅਸਫ਼ਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਜੀਵਨ ’ਚ ਆਪਣੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਪਿਆਰ ਦਾ ਮਾਰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸੱਚੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਮਾਰਗ ’ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਕ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵ ਇਸਨੂੰ ਭੌਤਿਕ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਇਸ ’ਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ’ਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਤਮਾ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਪਣੀ ਲੰਬੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਪਦਾਰਥ ਤੋਂ ਬਣੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਲਈ, ਜੋ ਕਿ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਚੇਤੰਨ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਸੁਭਾਅ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ’ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਸਾਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ’ਚ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਡੁੱਬਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦਾ ਇਕੋ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਧਿਆਨ ਹੈ।

-ਸੰਤ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ।