ਸ਼ਿਵ ਕਥਾ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ‘ਸ਼ਿਵ ਵਿਆਹ’ ਸਬੰਧੀ ਕੀਤੀ ਕਥਾ

ਪੱਤਰ ਪ੍ਰੇਰਕ, •ਪੰਜਾਬੀ ਜਾਗਰਣ, ਤਰਨਤਾਰਨ : ਦਿਵਯ ਜਯੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਸੰਸਥਾਨ ਤਰਨਤਾਰਨ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਠਾਕੁਰ ਮਦਨ ਮੋਹਨ ਮੰਦਿਰ ਵਿਖੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਸ਼ਿਵ ਕਥਾ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਸਾਧਵੀਂ ਗੌਰੀ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਿਆਣ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ ਅਤੇ ਆਸ਼ੂਤੋਸ਼ ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ’। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵਿਆਹ ਵਿਚ ਜੋ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਇਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸਰੀਰ ’ਤੇ ਭਸਮ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਡਮਰੂ ਅਤੇ ਇਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਇਸ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਡੂੰਘੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਹੈ। ਸਾਧਵੀਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਲੜਕਾ ਵਿਆਹ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਜੋਂ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਸੱਪ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਕ ਦਿਨ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਡੰਗੇਗਾ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਮਾਇਆ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਆਪਣਾ ਆਰਾਮ ਗੁਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ।

ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਇਸ ਮਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਾਪ ਬ੍ਰਹਮ, ਭੌਤਿਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ’ਤੇ ਭਸਮ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੌਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਸਤਕ ਉਪਰ ਚੰਦਰਮਾ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਹੱਥ ਵਿਚ ਡਮਰੂ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਆਦਿ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦੀ ਗੰਗਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਪਤੀਨਾਥ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿੰਸਕ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਇਹ ਭੂਤ, ਆਤਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੈਂਤ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਘਟੀਆ ਮਾਨਸਿਕਤਾ, ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਤੀਕ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਚੇਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਲੱਗਭੱਗ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਇੱਕੋ ਇਕ ਉਦੇਸ਼ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣ, ਪੀਣ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਇਸ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੁਰਲੱਭ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਕ ਪੂਰਨ ਸੰਤ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਥਾ ਦੌਰਾਨ, ਸਾਧਵੀ ਸਦਯਾ ਭਾਰਤੀ, ਸਾਧਵੀ ਕਰਾਲਿਕਾ ਭਾਰਤੀ, ਸਾਧਵੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋਤੀ ਭਾਰਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਧਵੀ ਭਾਵਰਚਨਾ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਾਵਪੂਰਨ ਭਜਨਾਂ ਦਾ ਗਾਇਨ ਕੀਤਾ। ਕਥਾ ਦੌਰਾਨ ਡਾਕਟਰ ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਲੌਹਕਾ ਸਾਬਕਾ ਐੱਮਸੀ ਤਰਨਤਾਰਨ, ਕਰਨ ਬੁਰਜ਼ ਹਲਕਾ ਇੰਚਾਰਜ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ, ਅਨੀਤਾ ਵਰਮਾ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ, ਸਰਵਨ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ, ਅਸ਼ੋਕ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਾਜਰੀ ਭਰੀ।