ਦਿਵਯ ਜਯੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਸੰਸਥਾਨ ਵੱਲੋਂ ਬਾਂਕੇ ਬਿਹਾਰੀ ਲਾਲ ਮੰਦਰ ’ਚ ਸਮਾਰੋਹ

ਪੱਤਰ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਪੰਜਾਬੀ ਜਾਗਰਣ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ : ਦਿਵਯ ਜਯੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਸੰਸਥਾਨ ਨੇ ਮਹਾਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਬਾਂਕੇ ਬਿਹਾਰੀ ਲਾਲ ਮੰਦਰ, ਸ਼ਰੀਫਪੁਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਆਸ਼ੂਤੋਸ਼ ਮਹਾਰਾਜ ਸੇਵਿਕਾ ਸਾਧਵੀ ਗੌਰੀ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਪਿੱਛੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਭੇਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ। ਸਾਧਵੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਰਹੱਸਮਈ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਸਿੱਖਿਆਦਾਇਕ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਤ੍ਰਯੰਬਕਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਬਕ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਅੱਖ’। ਤ੍ਰਯੰਬਕਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਸਾਧਵੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਇਕੱਲਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਇਹ ਪਹਿਲੂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਬੰਦ ਹੈ। ਹਾਲਾਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੰਤ ਆਪਣਾ ਮੁਬਾਰਕ ਹੱਥ ਸਾਡੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰੂਪ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਧਵੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਚੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਅਨਾਦਿ ਸ਼ਿਵ ਤੱਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 109 ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ 108 ਤੇ ਰੁਕ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਅਨਾਦਿ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਵਾਗਮਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੱਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਸਾਰਥਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਜ ਉਸ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਕਾਰਨਾਮਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੋਭਾ ਯਾਤਰਾ ਕੱਢਦੇ, ਧਤੂਰਾ, ਭੰਗ ਵਰਗੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਹਾਲਾਕਿ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਹੱਸਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇਹ ਮੌਕਾ ਮਿਿਲਆ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਜਿਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ।