‘ਵਿਆਹ ਟੁੱਟਣਾ ਅਜਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਖ਼ਰਾਬ ਰਿਕਸ਼ਾ...’: ਪਹਿਲੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ’ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲੀ ਸ਼ੈਫਾਲੀ ਸ਼ਾਹ, ਕਈ ਅਹਿਮ ਮੁੱਦਿਆਂ ’ਤੇ ਕੀਤੀ ਗੱਲ

ਅਮਿਤਾਭ ਬੱਚਨ 'ਵਕਤ' (Waqt) ਦੇ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ 'ਮਾਲਕਿਨ' ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਸਨ...

ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਭਰਿਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਸੁਣਨਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਜਿਸ ਨਿੱਘ ਨਾਲ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਫਰਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਅਮਿਤ-ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੂਨੀਅਰ ਜਾਂ ਘੱਟ ਕਾਬਲ ਕਲਾਕਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਂਦੇ। ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਸਹਿਜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਝਿਜਕ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

'ਵਕਤ' ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਉਮਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੱਚਨ-ਜੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ 'ਦਿ ਲਾਸਟ ਲੀਅਰ' ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ।

ਜੋ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੋਇਆ। ਕੀ ਮੈਨੂੰ 'ਵਕਤ' ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ? ਸ਼ਾਇਦ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਫਿਲਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪਰ ਜੇ ਦੂਜੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਦੇਖੀਏ ਤਾਂ ਬੱਚਨ-ਜੀ ਨੇ ਖੁਦ 'ਵਕਤ' ਲਈ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸੁਝਾਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਰੂਰ ਮੇਰਾ ਕੁਝ ਕੰਮ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।

ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਆਦਰਸ਼ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਜਿਸਦਾ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੌਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਿਆ

ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਵਾਹ, ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ।" ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ 'ਗਾਂਧੀ, ਮਾਈ ਫਾਦਰ' ਵੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤਾਂ ਮਿਲੀ ਪਰ ਉਸ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੰਮ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਝੜੀ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਚੋਣ ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੋਣਵਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਫਿਲਮ ਚੰਗੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾੜੀ; ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪਸੰਦ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮੈਂ ਕੋਈ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਕਫ਼ਾ ਕਿਉਂ ਆਇਆ? ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕਿਰਦਾਰ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਜਾਂ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਸ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਕਿਰਦਾਰ ਸਨ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਵਧੀਆ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਬਾਰੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਲੰਬੇ ਵਕਫ਼ੇ (gap) ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੌਰ ਦੌਰਾਨ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਕਿੰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ? ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸਾਥੀ ਅਦਾਕਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ?

ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਦੌਰ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਬਲੀਅਤਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਛਲੀ ਸਫਲਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਇਤਫ਼ਾਕ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਓਨੇ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਆਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਡਰ ਵੀ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ: ਜੇਕਰ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲੇਗਾ?

ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਸਪੇਨ ਗਈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਆਰਟ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਕਿਸੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।