ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ’ਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇਹ ਗਲਤੀ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ ਭਾਰੀ, ਆਖ਼ਿਰ ਕਿਉਂ ਬਿਨਾਂ ਧੋਏ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲ

ਧਰਮ ਡੈਸਕ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ : ਪਾਰਿਜਾਤ ਜਾਂ ਹਰਸਿੰਗਾਰ ਦਾ ਪੌਦਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਹੱਤਤਾ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਇਸ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ’ਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਹਰਿਵੰਸ਼ ਪੁਰਾਣ ’ਚ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ’ਚ ਖਿੜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਨਿਯਮ

ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਫੁੱਲ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਫੁੱਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਵੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਤੋੜ ਕੇ ਪੂਜਾ ’ਚ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਫੁੱਲ ਇਕਲੌਤਾ ਅਜਿਹਾ ਫੁੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਸ ਨੂੰ ਧੋਣ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ’ਚ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਫੁੱਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ।

ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦਾ ਵਾਸਤੂ ਮਹੱਤਵ

ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਜਾਵਟੀ ਪੌਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਪੌਰਾਣਿਕ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ’ਚ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਪੌਰਾਣਿਕ ਕਥਾਵਾਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਪੌਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਰੁਕਮਣੀ ਲਈ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ। ਹਿੰਦੂ ਪੂਜਾ, ਮੰਦਰਾਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ’ਚ ਇਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਭਗਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਔਸ਼ਧੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਪੌਦਾ

ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਨਜ਼ਰੀਏ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਪੌਦਾ ਔਸ਼ਧੀ ਪੱਖੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੌਦੇ ਦਾ ਤਣਾ, ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ, ਛਾਲ ਤੇ ਬੀਜ—ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਸਿਹਤ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਇਤਰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।