ਇਹ ਮਹਿਫਿਲ ਸਿਰਫ ਵਾਹ-ਵਾਹੀ, ਧੜੇ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਦਾਇਰਾ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ

- ਸੈਕਟਰ-10 ਸਥਿਤ ਗਵਰਨਮੈਂਟ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਐਂਡ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ ਦੇ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ

- ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੇਰੀਅਤ ਦੇ ਇਕ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ

- ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੇਰੀਅਤ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਈਸਿਟੀ ਦੇ 7 ਯੁਵਾ ਕਵੀ-ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ

ਸਪਾਈਸ ਰਿਪੋਰਟਰ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ : ਕੁਝ ਮਹਫਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਸਗੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਦਿਲਾਂ ਤੱਕ ਉਤਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਯੁਵਾ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਲਈ। ਨਾਲ ਹੀ, ਮੰਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਨਾਮੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਭਰਦੇ ਹੋਏ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ। ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇਕ ਅਦਬੀ ਅਤੇ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸੈਕਟਰ-10 ਸਥਿਤ ਗਵਰਨਮੈਂਟ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਐਂਡ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ ਦੇ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ। ਇੱਥੇ ਸ਼ੇਰੀਅਤ ਦੇ ਇਕ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੇਰੀਅਤ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਮੰਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਈਸਿਟੀ ਦੇ 7 ਯੁਵਾ ਕਵੀ-ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਰਨ ਸਹਰ, ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਾਹਿਲ, ਰਾਮ, ਰਜਨੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਗੌਤਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਸੰਨੀ ਕਬੀਰ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਸਭਾਵਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਪਣੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਵੀ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਜਾਂ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਵਿਧਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ? ਇਸ ਸਵਾਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿਚ ਕਰਨ ਸਹਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਬ bilਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ, ਕਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਵੀ ਬਣਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਲੋੜ ਇਸ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਾਹਿਤਕ ਸਭਾਵਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧੜੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵੀ ਸੀਮਤ ਹੈ। ਨਵੀਂ ਊਰਜਾ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਹੀ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਸ ਵਿਚ ਹੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮੰਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਹਰ ਸਮੇਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਉੱਥੇ ਟਿੱਪਣੀ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਨਿਰਪੱਖ ਭਾਵ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਉਦੋਂ ਹੀ ਲੇਖਨੀ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਿਖਾਰ ਆਏਗਾ। ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੱਖਣ-ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਵੀ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੀ ਸਹੀ ਮਾਇਨੇ ਵਿਚ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

-----

ਸ਼ੇਰੀਅਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ’ਤੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜ਼ੋਰ

- ਕਵਿਤਾ, ਗਜ਼ਲ, ਸ਼ਾਇਰੀ ਸਮੇਤ ਲੇਖਨ ਆਦਿ ’ਤੇ ਚਰਚਾ ਹੋਵੇ। ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਿਰਫ ਲਿਖ ਕੇ ਸੁਣਾਉਣ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।

- ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਚ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਲਗਾਤਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਕਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।

- ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਚ ਯੁਵਾ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਵਾਰੀ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਸਥਾਪਿਤ ਲੇਖਕ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉੱਭਰਦੇ ਹੋਏ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਸਕਣ ਕਿ ਕਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਹਤਰ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਲੇਖਨੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

- ਉੱਥੇ ਉੱਭਰਦੇ ਹੋਏ ਲੇਖਕ ਵੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੇਖਨੀ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ।

-----

- ਮੁਸ਼ਾਇਰਾ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੰਮੇਲਨ ਵੀ

ਸ਼ੇਰੀਅਤ ਤਹਿਤ ਹੋਏ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਾਇਰਾ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੰਮੇਲਨ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵਿਚ ਜਾਣੇ-ਮਾਣੇ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮੁਕੇਸ਼ ਆਲਮ, ਸ਼ਮਸ ਤਬਰੇਜ਼ੀ, ਮੁਸਵਵਿਰ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰੀ, ਵਿਜੇ ਅਖਤਰ, ਮਹੇੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸਾਨੀ, ਰਾਜਵੀਰ ਰਾਜ, ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਾਹਿਲ, ਰਜਨੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਰੇਖਾ ਮਿੱਤਲ, ਰਾਮ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਿੰਘ, ਸਿਮਰ ਗੋਜਰਾ ਜਹੀਨ, ਕੁਸੁਮ ਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਸੱਕਸੇਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਡਾ. ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਗੈਸਟ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਰਹੇ, ਜਦਕਿ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਡਾ. ਮਾਧਵ ਕੌਸ਼ਿਕ ਚੀਫ਼ ਗੈਸਟ ਅਤੇ ਸਪੈਸ਼ਲ ਗੈਸਟ ਦੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਐੱਸ ਜਗਦੀਪ ਸਿੱਧੂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।

-----

- ਐਗਜ਼ੀਬਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੁੱਕ ਸਟਾਲ

ਇਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਖਾਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਲਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੁੱਕ ਸਟਾਲ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੈਮੀਨਾਰ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਰਟ ਐਗਜ਼ੀਬਿਸ਼ਨ ਵੀ ਲਾਈ ਗਈ। ਇਸ ਵਿਚ ਅਨੁਜੋਤ ਕੌਰ, ਮਾਸਟਰ ਹੈਰੀ ਅਤੇ ਸਾਰਥਕ ਦੇ ਬਣਾਏ ਆਰਟ ਵਰਕ ਡਿਸਪਲੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਮਤਲਬ ਇਕ ਪਾਸੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰੰਗ, ਕੈਨਵਾਸ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।