ਚਿਆ ਦੇ ਬੀਜ ਓਮੇਗਾ-3 ਫੈਟੀ ਐਸਿਡ, ਫਾਈਬਰ, ਪ੍ਰੋਟੀਨ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਅਤੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਰਫੂਡ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮੂਦੀ, ਦਹੀਂ, ਸਲਾਦ ਅਤੇ ਪੁਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਸਨੇ ਵਰਤਿਆ?
ਇਹ ਲਗਪਗ 3500 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦੈ। ਫਿਰ ਇਸਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਮੇਸੋਅਮਰੀਕਾ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਜ਼ਟੈਕ ਤੇ ਮਯਾਨ 'ਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਚੀਆ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਜਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਦਵਾਈਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚੀਆ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਆਟੇ ਵਿਚ ਪੀਸ ਕੇ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ।
ਇਹ 14ਵੀਂ ਅਤੇ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਿਆ ਦੇ ਬੀਜ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਮਹੱਤਤਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਚੀਆ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਹਤ ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। ਚਿਆ ਦੇ ਬੀਜ ਓਮੇਗਾ-3 ਫੈਟੀ ਐਸਿਡ ਅਤੇ ਮਿਨਰਲਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਰਫੂਡ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਚੀਆ ਬੀਜ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ। ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਚੀਆ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੀਜ ਉਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਆ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿਓ ਕੇ ਸਮੂਦੀ, ਸ਼ੇਕ ਜਾਂ ਸੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋ। ਓਟਸ, ਦਹੀਂ, ਚਿਆ ਬੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਫਰਿੱਜ ਵਿਚ ਰੱਖੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ੇ ਫਲਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਵੇਰੇ ਖਾਓ।