ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਹਨ।
ਮਹਿੰਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਕ ਰਸਮ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਲਾੜੇ-ਲਾੜੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਮ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਹੱਤਵ ਹੈ। ਮਹਿੰਦੀ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਮ ਲਾੜੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਦੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ। ਮਹਿੰਦੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਰੰਗ ਉਨਾ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਾੜੀ ਦਾ ਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗਾ।
ਮਹਿੰਦੀ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖ ਕੇ ਠੰਢਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਚ, ਮਹਿੰਦੀ ਨੂੰ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮਹਿੰਦੀ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ