ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੁਤਾ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਆਹੁਤਾ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਆਹੁਤਾ ਔਰਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਕਰਵਾ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ।
ਕੁੰਡਲੀ ਵਿਚ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਹੀਣ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿਚ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਤੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਚੰਨ ਨੂੰ ਮਨ ਦਾ ਕਾਰਕ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਚੰਦਰਮਾ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਹੀਣ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚੰਦ ਨੂੰ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹਨ, ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਚਾਂਦੀ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਚਾਂਦੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਦੇ ਦਿਨ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਅਰਘ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਚੰਦਰਮਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਉਚਿਤ ਹੈ।