ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾ, ਪਾਠ, ਕਥਾ ਸਮੇਂ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਮੌਲ਼ੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਮੌਲ਼ੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੌਲ਼ੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਹਰਾ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਰੰਗ ਤ੍ਰਿਦੇਵ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਕਲਾਵੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਦੌਰਾਨ ਲਾਲ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਲਾਲ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ।
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮੌਲ਼ੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਤ੍ਰਿਦੇਵ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸਬੰਧ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਨਾਲ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਰਕਸ਼ਾਸੂਤਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰਾਣਿਕ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਰਾਮ ਭਗਤ ਹਨੂੰਮਾਨ ਨੂੰ ਮੌਲ਼ੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ। ਧਨ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਜੋਤਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਮਕਰ ਅਤੇ ਕੁੰਭ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਮੌਲ਼ੀ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸ਼ਨੀ ਦੇਵ ਮਕਰ ਤੇ ਕੁੰਭ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦੇਵ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਕਾਰਪੀਓ, ਮੇਖ ਤੇ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।