ਰਾਧਿਕਾ ਕਪੂਰ, ਲੁਧਿਆਣਾ : ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ ਓਪਨ ਏਅਰ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਹੁਣ ਰੌਣਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਰੰਗਮੰਚ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਟਕ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ ਓਪਨ ਏਅਰ ਥੀਏਟਰ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਸਰਵਪੱਲੀ ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਦੁਆਰਾ ਜੁਲਾਈ, 1966 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਾਟਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਰੰਗਮੰਚ ਕਲਾਕਾਰ ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਕਈ ਨਾਟਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲ 2012 ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹੁਣ ਇਸ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲੇ ਇਸ ਓਪਨ ਏਅਰ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਾਟਕ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਕੁਝ ਲੋਕ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਓਪਨ ਏਅਰ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਗਰੀਨ ਰੂਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੱਕ-ਦੋ ਹੋਰ ਕਮਰਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ।

ਰੌਣਕ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਾਰਨ

ਓਪਨ ਏਅਰ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇੱਥੇ ਨਾਟਕ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਪਾਂਸਰ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਦਾ ਮੰਚਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਰਚਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰਾ, ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਛੋਟੇ ਨਾਟਕ ਮੰਡਲੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਲਾਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਘੱਟ ਡਰਾਮੇ ਲਈ ਇਹ ਕਾਰਨ ਵੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ। ਉਂਜ, ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਮੰਨੀਏ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਸ ਮੰਚ ’ਤੇ ਨਾਟਕ ਦਾ ਮੰਚਨ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਓਪਨ ਏਅਰ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੀ ਰੌਣਕ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਆਪਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ, ਥੀਏਟਰ ਸਮੂਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ

ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਸ ਓਪਨ ਏਅਰ ਥੀਏਟਰ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਟਕ ਦੇਖਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਸ ਰੰਗਮੰਚ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰੰਗਮੰਚ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ। ਕੋਵਿਡ-19 ਦੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਜਾੜ ਸੀ।

Posted By: Tejinder Thind