ਇਸ ਵਾਰ ਦੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਕਈ ਮਾਅਨਿਆਂ 'ਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਫ਼ਤਵਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਨੋ ਪੰਜ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਜਨਤਾ ਨੇ ਇਕ ਕਲਪਨਾ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰੀਖਣ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਚੋਣ 'ਚ ਉਸ ਪ੍ਰੀਖਣ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਪਰ ਕਈ ਮਾਅਨਿਆਂ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਪ੍ਰਰੀਖਿਆ ਹੁਣ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਤਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖੀ ਹੈ, ਮਨਸ਼ਾ ਵੇਖੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਈ ਅਧੂਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਨਿਵੇਸ਼ 'ਚ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ 'ਚ ਸਫਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ। ਮੋਦੀ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਵੀ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਣ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵੱਲ ਵਧ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

- ਧੀਰੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰ, ਸੀਈਓ, ਵੈਲਿਊ ਰਿਸਰਚ।

ਇਕ ਕਾਰਜਕਾਲ ਮਗਰੋਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀਟਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1962 'ਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ 57 ਸਾਲ ਬੀਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੌਰ ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਦੀ ਚੋਣ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਸੀ। ਸਾਲ 2014 ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਨੂੰ ਵੋਟਰਾਂ ਨੇ ਇਕ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਾਂਗ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਚੋਣ 'ਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਖਿਆ, ਉਸ 'ਚ ਉਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ 10 ਵਰਿ੍ਆਂ 'ਚ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕੰਮਕਾਜ ਤੇ ਤਮਾਮ ਸਕਾਰਾਤਮਕ-ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਖ਼ਬਰਾਂ 'ਤੇ ਵੋਟਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵੀ ਛਾਪ ਸੀ, ਪਰ ਸਾਲ 2019 'ਚ ਕਹਾਣੀ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਭਾਸ਼ਾ 'ਚ ਕਹੀਏ ਤਾਂ ਮੰਨੋ 2014 'ਚ ਵੋਟਰ ਕਿਸੇ ਕਲਪਨਾ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰੀਖਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਚੋਣ 'ਚ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਪ੍ਰੀਖਣ ਨੂੰ ਸਹੀ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜਨਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇਸ ਲਿਹਾਜ ਨਾਲ ਕਹੀਏ ਤਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦਾ ਅਸਲੀ ਕੰਮ ਤੇ ਅਸਲ ਪ੍ਰਰੀਖਿਆ ਹੁਣ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਤਕ ਮੋਦੀ 'ਚ ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨਸ਼ਾ ਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਲਲਕ ਦੀ ਫੋਟੋ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਪੰਜ ਵਰਿ੍ਆਂ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਅੰਜਾਮ ਤਕ ਵੀ ਪੁੱਜੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਇੱਥੋਂ ਅੱਗੇ ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਚ ਮੋਦੀ ਲਈ ਰਸਤਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੇ ਕੁਝ 'ਚ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਨੋਇਡਾ (ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼) 'ਚ ਰਿਸਰਚ ਵੈਲਿਊ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੀ ਦੂਰ ਤਕ ਸੰਕਰੀ ਗਲੀ 'ਚ ਚਾਹ ਤੇ ਸਮੋਸੇ-ਪਕੌੜੇ ਦੀ ਇਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਦੁਕਾਨ ਹੈ। ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਰ 'ਚ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸੇ 'ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੁਕਾਨ 'ਚ ਇਕ ਦਿਲਚਸਪ ਵਾਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਆਉਣ ਮਗਰੋਂ ਉਸ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਨੇ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਬਾਹਰ ਲੱਕੜੀ ਦੀ ਇਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੋਟੀ ਗੱਢ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਉਪਰੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਿਹਾ ਤਿਰੰਗਾ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਵਰਿ੍ਹਆਂ ਤੋਂ ਲਾਲ ਕਿਲੇ ਪ੍ਰਰਾਚੀਰ ਤੋਂ ਜੋ ਤਿਰੰਗਾ ਲਹਿਰਾਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਚਾਹ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਇਸ ਤਿਰੰਗੇ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੇ ਸੰਕੇਤ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਡੂੰਘੇ ਹਨ। ਲਾਲ ਕਿਲੇ 'ਤੇ ਤਿਰੰਗਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤਾਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਚਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਤਿਰੰਗਾ ਇਕ ਨਵੀਂ ਘਟਨਾ, ਇਕ ਨਵੀਂ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਸਮੋਸੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਤਿਰੰਗਾ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ 'ਚੋਂ ਇਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਮੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਹਸਰਤ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖ 'ਚ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਿਸ ਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਚੋਣ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਚ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਅਫ਼ਵਾਹ ਫੈਲਾਈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਚੋਣ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੇ ਲਹਿਰ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣਏ ਕੰਮ ਦੇ ਬੋਝ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਹੀ ਵੀ ਸੀ ਪਰ ਬਹੁ ਗਿਣਤੀ ਵੋਟਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅਫਵਾਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਵੋਟ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਗੇੜ ਹੋਰ ਵੱਧਦਾ ਗਿਆ, ਵੋਟ ਫ਼ੀਸਦੀ ਤੋਂ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ ਕਿ ਲਹਿਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਮਾਮਲਾ ਇਸ ਦੇ ਠੀਕ ਉਲਟ ਹੈ।

ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ 'ਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਈਕੋਨਾਮੀ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਇਸ ਵਰ੍ਹੇ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਮਗਰੋਂ ਭਵਿੱਖ ਵੱਲ ਵੇਖਣਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਣਾ ਬੇਹੱਦ ਆਮ ਹੈ। ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਰਹੇ ਸਨ ਪਰ ਚੋਣ ਨਤੀਜਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਅਜਿਹੇ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਤਿਰੰਗਾ ਟੰਗੀ ਸੋਟੀ ਗੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲਹਿਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰਾਵਨੀ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ।